Silnik trasowania zwraca trasę, którą jego model kosztów lubi najbardziej. Twoja firma ma zdanie, którego żaden generyczny model nie widzi: klient rozlicza kilometry po drogach krajowych i nie płaci za péage, ładunek wolisz trzymać z dala od pokładu promu, firmowa zasada trzyma określony towar poza tunelami, a kierowcy w zestawie nie chcesz fundować zawracania. Oprogramowanie, które takich poleceń nie przyjmuje, zmusza Cię do udawania ich punktami via. Transport Nomad przyjmuje je wprost.
Siatka omijania
Otwórz ustawienia trasy i znajdź siatkę: sześć przełączników w dwóch rzędach, każdy do przestawienia między Zezwalaj a Unikaj. Pięć z nich (Płatne, Autostrady, Promy, Pociągi, Tunele) stoi domyślnie na Zezwalaj. Szósty, Zakręty, stoi domyślnie na Unikaj, z powodów opisanych niżej.
Przestawiasz przełącznik i trasa przelicza się od razu. Aktywne omijania pokazują się dodatkowo jako małe plakietki u góry panelu, więc nietypowe ustawienie widać na pierwszy rzut oka, zamiast chować się dwa ekrany niżej.
Co robi każdy przełącznik
Płatne
Omija drogi płatne, gdzie się da. Kwoty myta w rozbiciu kosztów zawsze odpowiadają faktycznie użytym drogom; po przestawieniu widzisz więc realnie pozostałe opłaty, a nie szacunek za autostradę, z której właśnie zszedłeś.
Najwięcej daje to w krajach, gdzie płatne autostrady biegną równolegle do darmowych dróg krajowych: we Francji, Hiszpanii, Włoszech. Porównanie trasy przez péage z trasą po enkach przestaje być przeczuciem, a staje się dwiema sumami obok siebie. W krajach, gdzie myto kilometrowe pokrywa niemal całą główną sieć (niemiecki Maut obowiązuje też na drogach federalnych, nie tylko na autostradach), uciekać nie bardzo jest dokąd i przełącznik służy raczej jako narzędzie porównania niż dźwignia oszczędności.
Autostrady
Omija autostrady i drogi ekspresowe. Przydatne, gdy autostrada dokłada kilometry bez zysku na krótkich skokach, gdy lokalny odcinek dowozowy ma zostać na sieci, do której należy, albo gdy Twój pojazd ma z własnych powodów trzymać się z dala od szybkich dróg.
Promy
Zero przepraw promowych. Hamburg do Kopenhagi to klasyka: z dozwolonymi promami router może wziąć Puttgarden–Rødby; z unikanymi trasa idzie mostami nad Wielkim Bełtem. Jedno przestawienie i obie warianty są o klik od siebie, każdy ze swoimi kilometrami, czasem i kosztem.
Operacyjnie to opcja dla ładunków, które nie powinny płynąć, linii, u których nie masz konta, albo dni, w których ryzyko rozkładu waży więcej niż krótszy dystans.
Pociągi
Omija pociągi przewożące pojazdy, czyli serwisy, które wiozą ciężarówkę na wagonie: Eurotunnel Le Shuttle i alpejskie „ruchome autostrady" (RoLa).
Razem z przełącznikiem Promy daje to czystą kontrolę nad kanałem La Manche: unikaj Pociągów, a trasa weźmie prom z Dover; unikaj Promów, a weźmie tunel. Rodzaj przeprawy wybierasz jednym przełącznikiem, zamiast wymuszać go zmyślonymi punktami pośrednimi.
Tunele
Omija wszystkie tunele, kropka. To celowo przełącznik z grubej rury. Dla ładunków ADR precyzyjnym narzędziem jest kategoria tunelowa w profilu pojazdu, która zna różnicę między tunelem kategorii B a E (zobacz poradnik o ograniczeniach dla ciężarówek). Przełącznik Tunele jest od decyzji na poziomie polityki firmy: ten ładunek, ten klient, ta zasada mówi żadnych tuneli, niezależnie od tego, co kategorie by pozwoliły.
Zakręty
Wyjątek: domyślnie włączony. Trzyma trasę z dala od ciasnych, trudnych zakrętów, zawracania i dróg gruntowych, czyli robi to, czego przy zestawie z naczepą chcesz praktycznie zawsze. Na Zezwalaj przestawiasz go tylko wtedy, gdy wiesz, że niewygodny manewr jest w porządku, na przykład wjazd na plac, który wymaga dokładnie tego zawrócenia, które router grzecznie omija.
„Jeśli to możliwe" znaczy dokładnie to
Omijania są miękkie. Jeśli jedyna fizyczna droga do celu prowadzi tunelem albo promem, router i tak z niej skorzysta, zamiast polec bez trasy. Właśnie takiego zachowania chcesz od przełącznika przestawianego od niechcenia; gdy potrzebujesz twardej gwarancji, że trasa nigdy nie wejdzie w konkretny obszar, od tego są ręczne strefy wykluczeń, opisane w poradniku o ograniczeniach.
Koszt przelicza się razem z trasą
Każde przestawienie uruchamia pełne przeliczenie: dystans, czas, paliwo per kraj, myto per kraj, przeprawy. Suma przy Zezwalaj obok sumy przy Unikaj to cena polityki, policzona na drogach, którymi każdy wariant faktycznie jedzie.
Klip pokazuje przejazd Reims–Lyon: Płatne przestawione na Unikaj, trasa wymienia sieć A na drogi krajowe, pozycja myta spada do zera, a u góry panelu pojawia się plakietka TOLLS.
To robi z siatki narzędzie porównawcze w takim samym stopniu, jak preferencję trasowania. Czy zejście z péage opłaca się na tym korytarzu, tym autem, przy dzisiejszych cenach paliwa? Dwa kliki, dwie sumy, rozstrzygnięte.
Dlaczego przełączniki się resetują
Przełączniki omijania celowo wracają do wartości domyślnych, gdy wracasz do planera. To nie przeoczenie. „Omijaj płatne" wiszące po wczorajszej sesji gdybania po cichu przetrasowałoby i przeceniło każdą dzisiejszą wycenę, a zauważyć możesz to dopiero, gdy marży już nie ma. Dwa kliki na ponowne włączenie ustawienia są tanie; źle wyceniony tydzień nie jest. (Przełącznik trybu wyszukiwania nad siatką zapisuje się na stałe, bo zmienia to, jak znajdujesz miejsca, a nigdy to, ile trasa kosztuje.)
Trasa, którą naprawdę byś pojechał
Wymiary i masy pojazdu trzymają trasę w granicach prawa. Strefy wykluczeń trzymają ją z dala od miejsc, które wykluczyłeś. Siatka omijania to trzecia warstwa: każe trasie podążać za Twoimi preferencjami handlowymi i operacyjnymi, a nie tylko za domyślnymi ustawieniami sieci drogowej, i uczciwie wycenia każdą preferencję. Jak wymusić jedną konkretną przeprawę promową, zamiast unikać wszystkich, opisuje poradnik o wyborze promu.